İçimde ki Kadın Şiiri - Salim Erben

İçimde gizlice yaşar bir kadın,
Düşer gözlerinden hüznün gölgesi.
Süzülür rüyama her gün, her gece,
Derinden duyulur onun nefesi.

Kimi gün sığınak, bir liman olur,
Dinlendirir yorgun, kırık kalbimi.
Sustuğum anlarda beni o bulur,
Taşır mısralara dilsiz derdimi.

O benden gitmeyen tek vefalı yâr,
Dünyanın yükünü o taşır bende.
Gönlümde her mevsim dökülürken kar,
Bir sıcak sığınak olur bu tende.

Aynanın ardında gizlenen sırdır,
Saçımı okşayan şefkati vardır.
Benim yangınlarım ona bir kordur,
İçimde çağlayan sessiz bir nehir.

Ölürsem benimle gömülür gider,
Ruhumun aynası, tek sırdaşımdır.
Bu yalan dünyada o bana yeter,
Kavuşsun toprakla, biter bu keder.