Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Zamanın durduğu bir yerde
Dilenen düşler kurmuyorum
Gözleri gözlerimde
Uzun uzun bakışıyoruz
Bir şeyler anlatıyor

Gönül verdim harlara, tutuştum alev gibi,
Öyle bir yangın ki bu, yıktı geçti kalbimi.
Kavurdu her zerremi, kül eyledi sevdanın,
Yine de sitem etmem, feryadı yok bu canın.

[Nakarat]

Güz yeli dokundu yeşil dallara,
Savruldu umutlar garip yollara.
Bakıp da maziye geçen yıllara,
İç çeker garipler, boyun büker.

Kuyular derindir, suları soğuk,

Soran Olursa Söyle

Bir yanın portakal çiçeği
Bir yanın narpız kokar
Küsmüşlüğün hazin bir şarkı
Yalnızlığıma banıyorum ekmeği

Sevilmek güzelse eğer ki
Sevmek erdemliktir diye
Zor ve dar yolardan geçtim
Kolay olmayan yanı seçtim
Buse bıraktım alnın ortasına

Söylesene arap çöllerinde aşk var mıdır
Adem ile havva.yusuf ile züleyha.
Sizden mi yoksa bizden biri mi
Kerem ile aslı.ferhat ile şirin
Aşka mı tutuldu kara sevdaya mı

Başınyayla dan geçer çamrak yolu
Çocukluğum geçti burda dolu dolu
Yaylada durulmaz eylül ekim sonu
Kara kıştan sonra ilkbahar gelir

Alaca kara gün batımında
Serin eser rüzgarları
Dağlarda akşam vakti
Sular gibi duru gecesi

İkimiz de suçlu, ey aşk denilen,
Ne sen günahkârsın, ne ben günahsız.
Kara kışlar gördük, yazı sevilen,
Ayrılık çan çaldı, biter mi sızım.

Kınadı mı dersin gurbet bizi yıllarca
Hasretin omuzlarıma yük ton olunca
Vay be harcadım ömrümü hunharca
Suçlamadım kimseyi günahsa benim