Sonu Sevgi Şiiri - Salim Erben

Gönül verdim harlara, tutuştum alev gibi,
Öyle bir yangın ki bu, yıktı geçti kalbimi.
Kavurdu her zerremi, kül eyledi sevdanın,
Yine de sitem etmem, feryadı yok bu canın.

[Nakarat]
Yaksın varsın bu sevda, küllerimden doğarım,
Alev alır bu özüm, yine seni sararım.
Sonunda sevgi varsa, cehennemi yakarım,
Yıkıldıkça büyüyen, bir hırçın rüzgârım.

Bu yıkılan enkazdan, bir umut filizlenir,
Aşkın derin sızısı, yürekte azizlenir.
Baştan başa viranım, darmadağın her yerim,
Yine de bu sevdadan, vazgeçmedi dillerim.

[Nakarat]
Yaksın varsın bu sevda, küllerimden doğarım,
Alev alır bu özüm, yine seni sararım.
Sonunda sevgi varsa, cehennemi yakarım,
Yıkıldıkça büyüyen, bir hırçın rüzgârım.

Varsın yaksın kül etsin, yıksın yalan dünyamı,
Sona eren her hüzün, müjdeler vuslatımı.
Sonunda rahmet gizli, bu çileli yolların,
Sevda yüklü yürekle, biter bütün ahlarım.

[Nakarat]
Yaksın varsın bu sevda, küllerimden doğarım,
Alev alır bu özüm, yine seni sararım.
Sonunda sevgi varsa, cehennemi yakarım,
Yıkıldıkça büyüyen, bir hırçın rüzgârım.