Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Sis çöker yollara, görünmez ova,
Kuşlar vazgeçmişse, susuzdur kova.
Boşuna açılmış eller semaya,
Duyulmaz bir çığlık, kesilir sesler.

Bağlayamaz yollarımı bu eller
Kanadı kırık kuş uçmaz derler
Yarini gönlüne koyup göçenler
Yanan yüreklerin karı donar mı

Suyu çekilmiş göl kıyısı gibi
Kurumuş çiçekleri solgun yüzü
Aşkın seslenişine kulak tıkama
İç ormanlar alev alev yanarken

Bu günü yarına bırakmayalım
Toplayalım özlemleri gidelim
Yeşille mavinin öpüştüğü yer
Sıcak yurttan sıçanlı ya
Çöl yangını bir yürekle varalım
Akşamın kızıl karası serilince

Yüce dağ başında bir duman tüter,
Bülbülün figanı dertliyle biter.
Gönül bahçesinde baykuşlar öter,
Hasretin narıyla yandım ben bugün.

Turnalar uçuşur göğün bağrında,

Gözlerin buğulu bir camdı
Nar içi gülüşlerin de
Saklı korkularını buldum
Kimliği belirsiz
Kurşun yağdı üstümüze

Adını söylemeğe varmıyor dilim
Her hecesi ateş
Her harfi kor dudaklarımda
Yılları pişirdim neçe sonra
Niceleriyle tanıştım

Sırtını dayamış koca çınara,
Bakışı benzer de hırçın pınara.
Gönül kapısını açmaz ağyara,
Kendi masalında bir çoban kızı.

Sırtını yaslamış çam ormanına,
Buz gibi suları can katar cana.
Yayla rüzgârıyla gelsen yanına,
Huzur dertten önce varır canına;

Güneş vurdu karşı dağın karına
Çiğdem uyanmış da bakar yarına
Lale sümbül düşmüş sevda narına
Dallara yaslanıp durmamak elde mi?