Solmadan Düşen Yaprak Şiiri - Salim Erben

Felek erken geldi, kapıyı çaldı,
Taze fidanımı elimden aldı.
Çeyizler sandıkta, dertler yanımda,
Gül yüzlü yavrumdan bir hayal kaldı.

[NAKARAT]
Daha tomurcuktu, soldu mu dallar?
Yavrumu götürdü şu ıssız yollar.
Kınası yakılmış, tacı takılmış,
Toprağa sarıldı boş kalan kollar.

Mürvete niyetle açıldı kapı,
Yıkıldı üstüme dünya yapısı.
Kaderin elinde kör oldu bıçak,
Toprağa verildi ömür tapusu.

Düğün alayıydı, cenaze oldu,
Al yeşil bayraklar sararıp soldu.
Davullar sustu da feryat başladı,
Gözlerimin feri seninle söndü.

Gökten bir yıldız da kaydı da gitti,
Ömrünün baharı erkenden bitti.
Söyleyin rüzgâra, dokunmasınlar;
O daha çocuktu, uykusu yetti.

Salim der ki; yandı yürek haşlandı,
Seninle beraber anan yaşlandı.
Kefen mi olacaktı gelinlik sana?
Gözyaşım sel oldu, yollar taşlandı.