Son Nesil Şiiri - Salim Erben

Kimler geldi kimler geçti âlemden,
Gelenler kalmadı, giden dönmedi.
Bıraktılar bir köz, ocak sönmedi,
Ateşi devraldı bu duru nesil.

Ne makama kandı ne de altına,
Boyun eğmedi hiç zulmün çarkına.
Varamadı felek onun farkına,
Alnı açık, yüzü ak bu duru nesil.

Eskilerin harcı vardır özünde,
Yalan barınamaz onun sözünde.
Bir garip mahcubiyet var gözünde,
Gönlü engin, dili bal bu duru nesil.

Unutuldu sanır vefa dedikleri,
Harama uzanmaz el sürdükleri.
Aşka kurban gitmiş o bildikleri,
Yüreği yaralı, yükü ağır nesil.

Sessizce çekilir vakti gelince,
İncinir bir kalbi kırık görünce.
Son sancak bu ellerde yükselince,
Dualarla sürer izi bu neslin.

Yükü söz etmedi, sözü yük etti,
Ömrünü hakikat yolunda tüketti.
Devir değişti de o pes etmedi,
Eski çınarlardan kalan bu nesil.

Erenler meclisi kuruldu baştan,
Sözümüz süzüldü gözdeki yaştan.
Rızalık alınmış topraktan, taştan,
Dualar yükselir bağrı yanan baştan.

Salim der ki geldik, kor gidiyoruz,
Dünyanın yükünü biz biliyoruz.
Gönülde lekesiz, ar seviyoruz,
Eseri kalacak bu duru neslin.