Bager Bey Şiirleri - Şair Bager Bey

Pek anlatacak bir şey yok hayatımda.
Deli dolu bir hayat yaşamadım aslında.
Bir seni tanıdım, senden sonrasını umursamadım.

Senden sonrası bile sen; seninle gittiğimiz park, seninle gittiğimiz sahil, seninle oturup çay içtiğimiz kafe, seninle çıkıp izlediğimiz manzara... Hep sen, hep sen, senden sonrası bile sen.

Demir attım bugün hüznün limanına
Karışmasın kimse rakı ma şarabı ma
Az ötede dur Hancı gölge düşürme sevdama

Ar ve namusu yakıştırdılar kadına
Reva gördüler zindanı Yusuf'a

Bir Fidan toprakta Can bulur
Ben annemin gülüşünde Can bulurum
Toprak rahmet ile can verir
Ben annemin gülüşünü rahmet sayarım

Benim yüzümden uykusuz kaldın bir çok gece

AŞIK OLMAK
Gecenin zifiri karanlığında
Ansızın uyanıp elinde sigara
İle kendini balkonda bulunca
Yediği ayaza rağmen
İçtiği sigaraya dört elle sarıldığında

Bu aralar yazarken çok zorlanıyorum;
Ya biri ilham perilerimi irkitti,
Ya da aşık oluyorum.
Kalemi elime alıp bir şeyler yazmak isterken,
Kendimi bir boşluğa dalmış buluyorum.

Onca yılımı üç satıra sığdırıp
Veda ettin
Kırk yıl hatrı varken
Bir kahvenin

Sor şimdi masamdaki rakıya

Sevda yüklü kervanların
En ağırıyım ben
Mecnun'un çölde yoldaşıyım ben
İyi tanırım leyla'yı
Çok dinledim o sevdayı

40 su ile yıkasan aklanmaz, karakteri bozuk insanlar tanıdım ben.

Dün deliler gibi sevip, bugün başkasının koynunda terleyen insanlar tanıdım ben.

Edepsizliğini aşkından üstün tutup, "Sen sevdadan ne anlarsın?" diyen insanlar tanıdım ben.

Ayrılalım dedi ve gitti
Sahi ayrılık neydi
Gündüzün gece ye yerini bırakması gibi mi
Güneşin dünyayı terk etmesi gibi mi

Daha önce hiç kimse ayrılmadı ki benden

"Kul kaderini yaşar, bahtına ne çıkarsa" demiş Müslüm Baba.
Ey bahtıma çıkan, ey kaderim olan!
Ayrılık mıydı bana reva olan?
Nefes almadan yaşayabilir mi insan?
Ey nefesim olan!
Ayrılık mıydı bana reva olan?