Üzerindeki fistanı dizlerine kadar kıvırmış
Bahçesinde yetişen her ne varsa
Kıvırdı fistanın içine doldurmuş
Topladıklarını çocuklarına
Yemek yapma heyecanı içerisinde olan
Bir annenin evlatlarıydık
Dengine Geleceksin
Dengine geleceksin azizim sevdanın;
Çivisi çıkmış dünyanın,
Tez değişiyor sevdası insanın...
Dün deli gibi seven Leyla'nın,
Bugün başkası ile, inanın!
Bencil düşüncelerin kurbanı oldu kalbim;
Egosunu tatmin etmek için yerle bir oldu hayallerim.
Sevda diye çıktığım yolda birçok kez tökezledim;
O kendini güzel sandı, halbuki onu güzel gören sadece benim gözlerim...
Derdi aşk olmayanı memnun edemezsin azizim!
Ey gönül, sen ne garip şeysin!
Seni baş tacı edeni soytarı edersin,
Sana acı vereni taç takıp sultan edersin;
Yoksa sen acıdan mı beslenirsin?
Biri çıkar gelir diye umarsın ömür boyu,
Kır zincirlerini gönlüm;
Dağı delip, çölü aşıp geldim.
Sevdaya meyil vermeye,
Adam gibi sevmeye geldim.
Belki biraz yıprandık,
(Soğuk bir Şubat günü yüreğime damladı gürbetçi kızı
Ellerinde bavulları şiir gibi ağır adımlarla yürürken bana doğru
Unuttum iliklerime kadar işleyen soğuğu
Uzaktan bakınca sakin durduğuna aldanmayın
Bir deli damarı var Allah vermesin düşmanıma
Tanıyınca sonradan vardım bu kanıya
Beni sorarlar sana ne oldu diye ona
Sakın gözlerin dolmasın yüzüne hüzün çökmesin tebessüm et gülümse
Ve de ki o gurbet oldu bana
Her şeyin başlangıcı olduğu gibi
Bir sonu da olmalı mutlaka
Tam güneşin batmasına yakın
O saatte sahilde Çay güzel içilir diye
Elimde çayım bir köşeye kuruldum
Ve yavaş yavaş batmakta olan güneşin seyrine daldım
Bütün çocukluğum bütün gençliğim ve bütün hayallerim gözümün önünden geçerken
Uykuyu bana haram edercesine ne için gözlerime bu kadar yüklenip duruyorsun kalbim
Sanki dünyada bir tek sen sevmişsin gibi
Ne diye tekleyip duruyorsun kalbim
Bırak artık çocuk gibi davranmayı
Olur olmaz yerde sızlanmayı
Alışkanlık edindim senin yüzünden ağlamayı
Tükendi mürekkep, yazmıyor kalem;
Kağıda dökülen mürekkep değil, elemdi elem.
İşine geldiği gibi anlıyor seni el alem,
Gözden akan yaş değildi; dem idi, dem.
Gönül kalemini yıktılar,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!