Kayıp Nesil Şiiri - Levent Topludal

Öyle bir nesil geldi; oyy!
Söyler, elinde veri yok.
Haritayı önüne koy;
Hakkâri'den haberi yok.

Her duyduğuna inanır,
Öğleden sonra uyanır,
Sünneti çük kesmek sanır,
Buhârî'den haberi yok.

Bir gün bilgiyle doymamış;
Okumamış ve uymamış;
Akşemseddin'i duymamış;
Fenâri'den haberi yok.

Bir güruh ki kaba saba;
Ne köy olur ne kasaba.
Bacacıymış Noel Baba;
Havâriden haberi yok.

Oturmuş kibir postuna,
Hakaret eder astına.
Koymamış taş taş üstüne,
Mîmârîden haberi yok.

Paris modasını bilir,
Çıkar çıkmaz giyer gelir.
Milano'dan kemer gelir,
Entariden haberi yok.

Ölçüp tartmayı unutsun,
Takım gibi parti tutsun.
Ne varsa yalasın yutsun,
Kaloriden haberi yok.

Hayatı taksit, kredi;
Sürekli aldı, ödedi.
Bilime "Fil(i)m mi?" dedi;
Teoriden haberi yok.

Ceddi cihanı tutandı,
Ufukta at oynatandı.
Birisi, sürahi sandı;
Süvariden haberi yok.

Misâli yürüyen tabut;
Ne bağlama bilir, ne ud.
Aşık Sümmânî'den, Davut
Sulârî'den haberi yok.

Levent, gençliğin yasında;
Onlar kendi dünyasında.
Karanlığın ortasında
Zifiriden haberi yok.