Gurbet Sızısı Şiiri - Salim Erben

Araya çekildi o karlı dağlar,
Gurbette akşamlar sessizce ağlar.
Yüreğim kavrulur közler içinde,
Hasretle örüldü ömürce bağlar.

Bulanık akıyor gurbetin suyu,
Derindir içimde özlemin huyu.
Bir selam gelmedi, sılada kaldı,
Geceler geçmiyor, kaçıncı uyku.

Toprak hasretidir içimde tüten,
Yolları gözleyip dertle biten.
Sılamdan ayrı bir garip neşem,
Kendi efkârında eriyip giden.

Gurbet bir kafestir, ruhum içinde,
Çırpınır dururum dertler içinde.
Kavuşmak hayali düşler içinde,
Diner mi kalbimin bu ağır yası?

Salim der ki; yolun sonu görünür,
Gönül memleketin yasına bürünür.
Bir avuç toprakmış bütün muradım,
İnsan gurbet elde her gün ölünür.