Sadık Kocabaş Şiirleri - Şair Sadık Kocabaş

NASIL ANLATAYIM TURHAL’IM SENİ

Nasıl anlatayım Turhal’ım seni,
Yazın ayrı güzel, kışın sevdamdır.
Büyüler yeşilin, sarar her yanı,
Bereketli toprağın, taşın sevdamdır.

Sesin Yankısı

Gönül tezgahında sevdayı dokurum,
Hakikat ilmini kalpten okurum,
Aşkın deryasında bir hoş vakurum,
Dünya çilesinden yoruldum da geldim.

YEDİ KAT SİTEM
Nativan nativan dinle ahvalim,
Kime kalmış bilmem şu fani zalim?
Uğrayıp geçene sorulmaz halim,
Herkes kendi bendini aşmış besbelli.

Kaf u nun sırrını bende gizledim
Kendi cemalimi kendim gözledim
Ademi hak bilip öyle özledim
Sureti et-kemik sayan ne anlar

Benim her zerrede sıfat-ı zatım

NE ÇIKAR
Sözünü tart da gel er meydanına,
Hadsizce havlayan itten ne çıkar?
Hakikat yolcusu bakmaz yanına,
Dili paslı olan etten ne çıkar?

NE DERSİN?

Gecenin koynunda ne gezer kahve,
Demini almamış çaya ne dersin?
Hevesi sararlar süslü bir lafa,
Tadı hiç olmamış çaya ne dersin?

Huzuru mutluluğu sana bıraktım
Gidiyorum işte sensizliğe doğru
Kalmadı benden geriye kalan
Göz yaşım sel olmuş nedir ki inan
Diktiğim gülleri açınca kokla
Dikenleri acıtırsa kafana takma

NE DİYEYİM

Bahtıma düşürdün ayrılık payı,
Bahar yüzü görmez, ne diyeyim?
Bir yanda hasretim, bir yanda sızı,
İçime kor düştü, ne diyeyim?

NEFES VE KUZU
Bende sevda bir derin nefestir,
Sözcükler ise o nefesi bekleyen birer hevestir.
Toplu halde bekleyen yavrular gibi sessiz,
Duygular annedir; gelince hepsi çaresiz.

NE HALLERE DÜŞTÜM SENİN YÜZÜNDEN

Kaderde ayrılıp küsmek de varmış
Selamı sabahı kesmek de varmış
Yaralı gönülle gezmek de varmış
Ne hallere düştüm senin yüzünden