DEMEDİM DEME
Demedim deme demedim deme yar
Buraya kadarmış demedim deme
Geldim uykuları,böldüm deme yar
Buraya kadarmış demedim deme
DEMEDİM SANA
Demedim demedim, sana demedim,
Senden başkasına yarim demedim.
Neler duydum neler, sana demedim,
Mevla’yı seversen gel kurtar beni.
Derdimi Döktüm
Derdimi döktüm de derya taşırdım,
Yol bilmez hâllere meyil şaşırdım,
Ömrümü haramzâdeyle pişirdim,
Kışa döndüm bahçelerde bağ iken.
DERGÂHIN HABERCİSİ
Kırklar meydanında semah dönersin
Arşın kandiline konar inersin
Aşkın ateşiyle yanar sönersin
Kanadı nurlu da allı da turnam
Derinlikli Bir Yaşam Öyküsü
Bu öykü uzun öykü,
Çok ağırmış insan yükü.
Boşa imiş dünya mülkü,
Söylediğin o son türkü.
Dersiniz
Olur da dünyadan ani gidersem
Kalemsiz bir şair vardı dersiniz
Güneşte gölgenizin ardına sinersem
Cihan ona zaten dardı dersiniz
DERT İÇİNDE DERMAN: HAKİKAT KELAMI
Kâinatın bağrından bir feryat koptu önce,
Ruhlar nâra boyandı, Hak vakti erişince.
Adalet mizanını kurduk kıldan ince,
Karanlıklar boğuldu, nur şafağı gülünce.
Gözümden yaş akıp sel olur gider
Yüreğimde sızım korlanır bugün
Dertli başım feryat eder, inler de
Garip yüreğimde harlanır bugün
Geçmişin yükünü sırtıma aldım
DERTNAME
Gönül bir dergahtı, gelene açtık,
Her canı öz bildik, lokmamız saçtık.
Sofrada ekmeği, bölüp de verdik,
Biz mi nâmerd seçtik, biz mi yan çizdik?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!