Ne Çıkar Şiiri - Sadık Kocabaş

NE ÇIKAR
Sözünü tart da gel er meydanına,
Hadsizce havlayan itten ne çıkar?
Hakikat yolcusu bakmaz yanına,
Dili paslı olan etten ne çıkar?

Senin gibilerin bellidir şanı,
Haine kul olup kirlenmiş kanı,
Pusuda bekletir o kem yanını,
Yalanla övünen bittten ne çıkar?

Doğruya göz dikip havlamak kolay,
Eğriye yol olup avlamak kolay,
Korkakça uzaktan tavlamak kolay,
Cevheri olmayan ottan ne çıkar?

Güneş balçık ile sıvanmaz elbet,
Çirkeflik yapana kalır bu zillet,
Özünden kopana güler hakikat,
Mayası bozuktan yuttan ne çıkar?

Sırtını yaslama sahte bir güce,
Hakkı görmez oldun kaldın mı gece,
Sükût en büyük cevaptır hece hece,
Ruhu karanlıktan kattan ne çıkar?

Aşk ile yananın bellidir yolu,
Hakikat bağının açar mı gülü,
Sen ancak anlarsın boşluktan dili,
Hak yolcusu varken yattan ne çıkar?

Kalemsiz şair der sırrını anla,
Yolumuz bellidir özümüz canla,
Kıymet bilen gelir aşk ile kanla,
Haysiyet göçünce çitten ne çıkar?