ABİ DEDİ NEDİYİM
Turhal’dan Zile’ye giderken bir gün,
Bir güzel görünce şaşırdı gönlüm.
Gençliğin çağında sanırdım kendim,
O kız bana abi dedi, nediyim?
Yeşilırmak akar kalenin dibi,
Sevdanın ateşi yakıyor gibi.
Aynada görünce akları tabii,
O kız bana abi dedi, nediyim?
Yürüyüş yolunda çektim nefesi,
İçimde dinmedi gençlik hevesi.
Bir sözle dağıldı gönül kafesi,
O kız bana abi dedi, nediyim?
Turhal çarşısında gezindim biraz,
Gönlüm delikanlı, saçlarım beyaz.
Yıllar omuzuma yük olmuş ayaz,
O kız bana abi dedi, nediyim?
Dazya kıyısında söğüt gölgesi,
Eksilmez içimden sevda nefesi.
Yaşıma bakmış da bitmiş hevesi,
O kız bana abi dedi, nediyim?
Turhal toprağıdır benim elimdir,
Lazım olur, abi deme, sevindir.
Kalemsiz Şair der: Gönlüm senindir,
O kız bana abi dedi, nediyim?
Kayıt Tarihi : 13.06.2026 00:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!