Ne Anlar Şiiri - Sadık Kocabaş

Kaf u nun sırrını bende gizledim
Kendi cemalimi kendim gözledim
Ademi hak bilip öyle özledim
Sureti et-kemik sayan ne anlar

Benim her zerrede sıfat-ı zatım
Zamana sığmayan gizli muratım
Kendi deryamda batıp batanım
Uzağı taşrada arayan ne anlar

Lamekân şehrinin tahtı bizdedir
Musa’nın gördüğü o nâr bizdedir
Yıkılan Kâbe’nin aslı bizdedir
Haccı dört duvara soran ne anlar

Nokta-i kübradan aldık bu izi
Ne felek yutabilir ne derya bizi
Biziz bu evrenin saklı çeyizi
Gevheri pazarda bozan ne anlar

Hırka-i tenden geçip soyunduk cana
Cennet dedikleri sığmaz imana
Kendi küllümüzden doğduk cihana
Doğumu anadan gören ne anlar

Arş-ı muazzamın direği canmış
Korkak zahitlerin aklı ziyanmış
Gönüle girmeyen dinde yalanmış
Kitabı kağıtta yazan ne anlar

Kıbleyi insanda gördüğüm günden
Soyundum mülkünden, geçtim bu tenden
Kalemsiz Şair’ce doğdum kendimden*
Ölümü mezarda sanan ne anlar
Kalemsiz