YEDİ KAT SİTEM
Nativan nativan dinle ahvalim,
Kime kalmış bilmem şu fani zalim?
Uğrayıp geçene sorulmaz halim,
Herkes kendi bendini aşmış besbelli.
Gönül kapısını aralık koyduk,
Gelenin gidenin sözünü duyduk.
Biz kendi özümüz hırkaya soyduk,
Dostluklar pazara düşmüş besbelli.
Bayram dedikleri bir kuru selam,
İki kelam etmez, eylemez kelam.
Bizim hanedeki şu bitmez gam,
Yabancı gözüne batmış besbelli.
Sofrada lokmamız az olsa neyler,
Gelmeyen o canlar ne günü bekler?
Dert üstüne dertler, sitemler ekler,
Vefa bu menzilden kaçmış besbelli.
Adımız anılmaz, sanımız gizli,
Gelenler gidenden daha çok izli.
Yüze gülen canlar, arkadan sözlü,
Gönül aynasını kırmış besbelli.
Biz haktan yana olup sustukça öyle,
Sandılar lal olduk, bilmeyiz söyle.
Dünyanın davası yürür mü böyle?
Gemisini kurtaran kaptan besbelli.
Sözünü gizlemez, söyler derinden,
Kalemsiz Şair vurur en ince yerinden.
Anlayan payını alır serinden,
Arif olmayana lafımız yok besbelli.
Kayıt Tarihi : 25.05.2026 21:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!