Ne Dersin Şiiri - Sadık Kocabaş

NE DERSİN?

Gecenin koynunda ne gezer kahve,
Demini almamış çaya ne dersin?
Hevesi sararlar süslü bir lafa,
Tadı hiç olmamış çaya ne dersin?

Bize bir mısra yetmez cancağızım,
Saza vurulmazsa eksiktir nazım.
Sokakta gezene sevdalar lazım,
Hak’ka vasıl olan paya ne dersin?

Bakışlar yıldızsa gökte kalandır,
Geçici tutkular kuru yalandır.
Ne esen rüzgâr ne deniz alandır,
Ummana karışan çaya ne dersin?

Sigara dumanı gözü kör eyler,
Aşka ermeyenler lafı bol eyler.
Gerçekten sevdalı gönül yol eyler,
Yolun çilesini sayan ne dersin?

Gönül hevesine ömür dayanmaz,
Aşkın şerbetini içen uyanmaz.
Usta olmayanlar ateşte yanmaz,
Har ile pişmiş o paya ne dersin?

Anlık duman ile hülya kurulmaz,
Aşkın deryasına çapsız varılmaz.
Meyvesiz ağaca taşlar vurulmaz,
Kökü derin olan soya ne dersin?

Ömrün safhasın sözle bürürler,
Kendi gölgesini koca görürler.
Kalemsiz Şair’i kalpsiz bellerler,
Özde tecelli eden aya ne dersin!