Sesin Yankısı
Gönül tezgahında sevdayı dokurum,
Hakikat ilmini kalpten okurum,
Aşkın deryasında bir hoş vakurum,
Dünya çilesinden yoruldum da geldim.
YEDİ KAT SİTEM
Nativan nativan dinle ahvalim,
Kime kalmış bilmem şu fani zalim?
Uğrayıp geçene sorulmaz halim,
Herkes kendi bendini aşmış besbelli.
Kaf u nun sırrını bende gizledim
Kendi cemalimi kendim gözledim
Ademi hak bilip öyle özledim
Sureti et-kemik sayan ne anlar
Benim her zerrede sıfat-ı zatım
NE ÇIKAR
Sözünü tart da gel er meydanına,
Hadsizce havlayan itten ne çıkar?
Hakikat yolcusu bakmaz yanına,
Dili paslı olan etten ne çıkar?
Huzuru mutluluğu sana bıraktım
Gidiyorum işte sensizliğe doğru
Kalmadı benden geriye kalan
Göz yaşım sel olmuş nedir ki inan
Diktiğim gülleri açınca kokla
Dikenleri acıtırsa kafana takma
NEFES VE KUZU
Bende sevda bir derin nefestir,
Sözcükler ise o nefesi bekleyen birer hevestir.
Toplu halde bekleyen yavrular gibi sessiz,
Duygular annedir; gelince hepsi çaresiz.
NELER OLUYOR?
Atam'ın kurduğu, kale yıkıldı,
Milletin boynuna, urgan takıldı.
Hainin eline, kına yakıldı,
Vatanın tapusu, MAL OLDU ŞİMDİ.
:NE OLDUN ŞİMDİ
Evvelce kıbleydin gönül hanemde,
Mızrabım dokunsa sızlar yarem de.
Bağlamam iniler her bir perdemde,
Dilimden dökülen köz oldun şimdi.
NERDE
Girdi mi araya bir kara perde,
Maziyi süpüren o yel mi nerde?
Kimi hakikati arar her yerde,
Vuslatı bağrına saran mı nerde?
Yokuşa gelince dönüp arkaya,
Tozu dumana katıp nere kaçtınız?
Binip de gittiniz başka tekneye,
Benim gemim batınca nere kaçtınız?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!