Meydan Okuyuş Şiiri - Sadık Kocabaş

MEYDAN OKUYUŞ
Uyan ey uykudan gafil, vatan elden gidiyor,
Bakarsın bön bön öyle, her yan feryat ediyor.
Zalimin zulmü arşta, hak hukuk rafa kalktı,
Hainler soframızda, gelip talan ediyor!

Soysuzun dölü bitmez, sarmış her bir yanımı,
Emmeye yemin etmiş, milletin al kanını.
Şerefi parsellemiş, namusu pazarlamış,
Düşünmez hiç sonunu, unutmuş o şanını!

Bismillah’la soyarlar, şükürle doyuyorlar,
Milletin ekmeğine, zehirli su koyuyorlar.
Karun’un servetini, devlete yük ediyorlar,
Haramın çukurunda, necasetle yiyorlar!

Gazi Paşa adını, silmeye kalkan sefil,
Tarihin bağrı sana, olur mu hiç bir kefil?
Mareşal’in gölgesi, seni boğar zifirde,
Senin cüce aklına, devrimler gelir mi de!

Kudursun cümle nankör, Atatürk’tür adımız,
Hürriyet ateşiyle, kaynar her dem şadımız.
Mavi gözlü devimin, izi silinmez asla,
Göklerde yankılanır, bizim kavi yâdımız!

Adalet sarayları, zulme kale yapıldı,
Hakkın kulu olanlar, kula kulca tapıldı.
Seher vakti baskınlar, masuma zindan oldu,
Zalimlerin kalbinde, haysiyetler kapıldı!

Sanma ki bu devranın, sonu gelmez ey gafil,
Mizan kurulduğunda, kalmaz sana bir sefil.
Yediğin her bir lokma, boğazında düğümlü,
Hakkın kılıcı iner, boynun olur bin kefil!

Hızır beklemek yalan, kudret senin elinde,
Ecdadın o ruhu ki; fırtınadır yelinde.
Kalemsiz Şair der; vatan teslim edilmez,
Hesap günü yakındır, korku sarsın beyninde!