MAZLUMUN AHIDIR HİKMET’İN CENGİ
Hikmet’tir öz adım, cengâver soyum,
Gece vakti kaçtı tadım ve tuzum,
Besmeleyle daldım, budur tek huyum,
Vurdum o soysuza, deli diyorlar bana.
Medet huzurunda hor görme beni
Sabahın seherinde yüzüm yerdedir,
Gönül kapın bana yolda rehberdir,
Aşkın deryasında yolum ser’dendir
Medet huzurunda hor görme beni.
MEHMET KEMAL YAZICIOĞLU’NA
Şair Nasihati
Babanın yoludur gördüğüm bu yol,
Vali Recep gibi kalplere taht kur.
Siyasi kimliği bir kenara koy,
Halkından ayrı düşme sen sakın.
Mehmet Yeşil Yeşil'e: Yeşil'in Farkı
Er meydanlarında nice yiğitler boy gösterir,
Kimi gelir geçer, kimi bir anlık şimşek kesilir,
Ama senin duruşun, bambaşka bir resim serer,
Mehmet Yeşil Yeşil, er meydanının en has incisi eser
Sen kendini dev sandın, bir zerreyi görmeden,
Hakikat deryasına, postunu hiç sermeden.
Kedi aslan davası, nefsin kör dövüşüdür,
Menzile varamazsın, bu benliği yermeden!
Kelamım kılıç olur, kibrin boynunu vurur,
Göklerin direği nurdan çatılmış,
Yerin mizanına rahmet katılmış,
Cümle mahlukata rızkı atılmış,
Hükmünle her canı sar Merdanım.
Düşmüşüz gurbete sılaya hasret,
Muhammed ilimdir, Ali’dir kapı
Bu kutsal yapının sarsılmaz çapı
Hasan ile Hüseyin, canın tek yapı
Merdanım bize meydan har etme
Zeynel’in sabrıyla piştik bu yolda
MERTÇE BİR SAVAŞ
İntiharın kenarında geziniyorum, dalaşma bana,
Adamakıllı bir bela istiyorsan, kıvırtmadan gel!
Kavganın alası, mertçe vuruşmaktır bu yolda;
Yaşamın manası, uğruna savaşmaktır, bunu bil.
Bir zulüm düşün ki, seni beyninden vuran,
Mertçe Meydan Okuyuş
Yaşım kemal erdi artık susamam
Haram yemedim ki kusup pusamam
Sizin pazarınızda bir an duramam
Kapı kapı gezer üzerim sizi.
Kendini dev sanan bir kuru gölge,
Aslın bir zerredir, neylesin belge?
Namertle bir olup kurduğun bölge,
Yıkılır başına, ferman sökülmez.
Çarkın döner sanma, kırılır dişin,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!