Köye Sitem Şiiri - Sadık Kocabaş

Dedik çoluk çocuk, köye gidelim
Hısım akrabayla, hashal edelim.
Potini çıkarıp, lastik giyelim
Kimseyi bulmadan, geriye döndük.

Nerde o derede, tokaç sesleri?
Boş kalmış hanenin, kuş kafesleri.
Yedi’den yetmişe, kent hevesleri
Halini hatrını, sormadan döndük.

Bulgur kaynamıyor, ocaklar sönmüş
Çocuğun neşesi, mateme dönmüş.
Evlerin içine, karanlık sinmiş
Işığın izini, görmeden döndük.

Tabelada kalmış, köyün künyesi
Yıkılmış temeli, çökmüş bünyesi.
Sanki bir mezarlık, dünya hanesi
Bir kuru selamı, vermeden döndük.

Aradım baltayı, vurdum da taşa
Eğilmiş bükülmüş, olmuş bir maşa.
Şimşir tarak neyler, akılsız başa
Kabirde yatanı, görmeden döndük.

Yol bitti tükendi, dert ise baki
Ayrılık zehrini, sundu o saki.
Kalemsiz Şair der, her şey afaki
Gönül sarayına, varmadan döndük.