Sadık Kocabaş Şiirleri - Şair Sadık Kocabaş

:İKRARIM:
Mertlik hırkasını giydim özüme,
Namert mil çekemez ferli gözüme.
Ezelden bağlıyım Hak’kın sözüne,
Közde yanar sönmez, benim ikrarım.

İkrarın Mührü:
Ben de sığmaz oldum yedi cihana,
Sırrımı vermedim fani zamana,
Gönül kâbesinde geldim imana,
Katrede boğulup bekletme beni.

💔 İlk Aşkın Hicranı

Nereden düştün gene sen benim aklıma,
Ta o zamanlar küstürdün beni bahtıma.
Yüzüne tüküreyim şu feleğin çarkına,
Elini tutmadan gömdüler benî.

İlk Hatıranın İzleri
Her şey o meyveyle başladı bir gün,
O olmasaydı ne olurdu hiç düşün?
Âdem bahtiyar kalır mıydı hep pek,
Havva kanatlı bir peri mi olurdu tek?

İnanma bana…
Ben hep kendi kendime
Seni sevmiyorum diye
Yalan söylüyorum

İnanma bana

İnsan
Bir çamurdum, Hak eliyle karıldım.
Şekil aldım, can verildim, arındım.
"Yaşa!" diye yeryüzüne salındım.
İnanmazsan git Havva'ya sor beni.

İNSAN

Bir çamurdum, Hak eliyle karıldım,
Şekil aldım, can verildim, arındım.
"Yaşa!" diye yeryüzüne salındım,
İnanmazsan git Havva'ya sor beni.

İNSANLIK DAVASI (Yolumuz Birdir)

Kim demiş bu dava burada biter?
İnsanlık var ise bu yol da vardır.
Bir küçük kıvılcım dünyaya yeter,
Gönülde sönmeyen bir kor da vardır.

İNSANLIK MAKAMI
Gaflet uykusunda ruhun paslanmış,
Kibrin dağlarına nefsin yaslanmış.
Gönül sarayların hepten ıslanmış,
Deryada kaybolur, gark olur insan.

İNSANLIK ONURU DESTANI
Ne doğu, ne batı; asıl mesele,
İnsanı kul eden, süfli bir dile,
Ruhunu satarsan, kapılıp yele,
Cihanın mülkünde, izzetin biter.