Sadık Kocabaş Şiirleri - Şair Sadık Kocabaş

İNSANLIK MAKAMI
Gaflet uykusunda ruhun paslanmış,
Kibrin dağlarına nefsin yaslanmış.
Gönül sarayların hepten ıslanmış,
Deryada kaybolur, gark olur insan.

İNSANLIK ONURU DESTANI
Ne doğu, ne batı; asıl mesele,
İnsanı kul eden, süfli bir dile,
Ruhunu satarsan, kapılıp yele,
Cihanın mülkünde, izzetin biter.

İNSANLIK ZAMANI
"Bu karanlık, bu zulüm ELBET BİR GÜN SON BULUR!
Karanlığı yırtar güneş, AYDINLIĞA DEM VURUR!
YETER ARTIK! Sustukça çoğalan bu acı,
YETER! Eğildikçe büyüyen bu sancı!

Hakikat bağına daldığım zaman
Anam babam insan insanoğluyum
Varlık hırkasını attığım zaman
Anam babam insan insanoğluyum

KAHVE BAHANE
Deli gönlüm ne kahve ister ne kahvehane
Deli gönlüm sohbet ister kahve bahane
Bir fincan kahvenin kırk yıl hatrı varsa
Söz düğümüm çözülür boşalır gider

KALANLARA SELAM OLSUN (Soylu Duruş)

Yolumuz sarp yokuş, yükümüz ağır,
Yorulan gitsin de kalanlar gelsin.
Dünya isterse kör, isterse sağır,
Olsun, bu gerçeği bilenler gelsin.

Açtığın kapıdan girdik içeri,
Gönül bir ummanmış, dal kıldın canım.
Eritip ruhumda pası, kederi,
Ömrümü tatlanan bal kıldın canım.

Güzellik mülkünde bir nişan verdin,

🔥Kaldıramam Bu Yükü🤲
Ben kaldıramam bu kadar yükü,
Sahipsiz korkular söylüyor türkü.
Adını anamam dillerim sürçtü,
Yalvartma yollara çıkma hayırsız.

KALEBAYIRI’NDA OLSA EVİM
Bağrı sevdayla tutuşan şair,
Tarihle, kitapla vuruşan şair,
Daha ne istersin Turhal’dan şair?
Feryat etme artık, derdini söyle.

KÂĞIDI KALEMİ BEZDİREN AŞK
“Şairim” dersin de aşkı tarif et,
Benim bu tarife gücüm yok derim.
Kağıdı kalemi en büyük dert et,
Seni senden alan birisi derim.