Yolu Gözledim Şiiri - Sadık Kocabaş

YOLU GÖZLEDİM

Yola çıktım seher yeli eser,
Gönlüm sana vardı durmaz gezer.
“Akşam gelir” diye umut ettim,
Yolu gözledim, gözüm yaş gezer.

Oy benim nazlı yârim,
Gel de bitsin bu hasretim.

Köy göründü, duman sardı dağı,
Selam verdim eski bağ budağı.
Kapın kapalı, avlun bomboş idi,
Düştü derdim yaprağın toprağı.

Oy benim nazlı yârim,
Gel de bitsin bu hasretim.

Bir komşuya sordum: “Nerde sevdiğim?”
Başın eğdi, sustu can yoldaşım.
“Daha bekleme, göçtü buralardan,”
Dedi, aktı gözümden yaşlarım.

Oy benim nazlı yârim,
Gel de bitsin bu hasretim.

İndim dere boyu söğüt altına,
Adın kaldı gönlümün tahtına.
Akan suya daldım yıllar geçmişti,
Ben kaldım ilk sevda uğruna.

Oy benim nazlı yârim,
Gel de bitsin bu hasretim.

Akşam oldu ay doğdu ovaya,
Baykuş kondu viran bir yuvaya.
Anladım ki beklemek kadermiş,
Yâr dönmezmiş giden diyara.

Oy benim nazlı yârim,
Gel de bitsin bu hasretim.

Döndüm yine geldiğim yollardan,
Ses gelmedi esen yellerden.
Bir mendilin kaldı yadigârım,
Ayırmadım onu ellerimden.

Oy benim nazlı yârim,
Gel de bitsin bu hasretim.

Kalemsiz Şair der yol bitmedi,
Hasret ateşi hiç sönmedi.
Sevdan kaldı gönlüm içinde,
Yâr dönmedi, ömür dönmedi.