Sadık Kocabaş Şiirleri - Şair Sadık Kocabaş

Halin itten beter, meşrebin bulanık,
Seni adam sayıp, sıraya yazmam!
Yüzün kömür karası, gözün uyanık,
Cihanı verseler, adamdan saymam!

KADINA YAN BAKTIRMAM
Bire utanmazlar, bire arlanmazlar
Hepinizi önüme katarım şimdi
Bakmayın miskin miskin oturduğuma
Alayınıza KESS naarası attırman bana!

Hane haraba döner, ocak sönünce,
Mutfakta tıkırtı, ses yetim kalır.
Gülün rengi solar, kadın gidince,
Saksıda sarıkız, yas yetim kalır.

Perde küser cama, dökülür pullar,

ŞİİR KADINIM:
Gönül sarayımda sultan eyledim,
Aşkın şerbetini sende meyledim,
Sırrımı sadece sana söyledim,
Ruhumun içindeki şiir kadınım.

Kağıtsız Kelam
Sessiz bir feryat yükselir derinden,
Kelimeler kopup gelir yerinden.
Duygular süzülür gönül selinden,
Kağıda dökülen sızıyım bugün.

MAZLUMUN AHI
Çaldığım kapılar yüzüme kapandı,
Bağrıma ateşler düştü de yandı.
Umut bağladığım dallar budandı,
Beni muhannete kul ettin felek!

İçten gelmeyince şiir yazılmaz,
Bin tuvalin olsa resim çizilmez.
Bağlama telinde mızrap eğilmez,
Vurup şu sineme yok etme beni.

İki Cihanın Güneşi

Öyle bir canım kızım deyişim olsun ki, çınlasın gökyüzü,
Sesimde ne bir keder kalsın ne de geçmişten bir iz.
Siz, bu ömrün en büyük müjdesi, en derin hakikati,

İki Cihanın Nuru

Baki dağlarında güneş doğarken,
Mustafa Kemal’dir o nuru çeken.
Ali’nin ilmini kalplere eken,
Hakk’ın bir sırrıdır Mustafa Kemal.

İKİ YAKAN BİR ARAYA GELMESİN
Duydum isyanını candan usandım,
Canım cananıma kavildir sandım.
Ocağına düştüm yandıkça yandım,
İki yakan bir araya gelmesin.