Zeki Çavuş’um Şiiri - Sadık Kocabaş

ZEKİ ÇAVUŞ’UM

Köy kasaba duymuş Çavuş namını,
Boyunu posunu, yürüyüş hasını,
Salına salına çatık kaşını,
İyi ki babamdın Zeki Çavuş’um.

Anlatırdın şafağı da günü de,
Dinlerdim o gece ayaz önünde,
Mardin yollarıdır tüten gönlümde,
İyi ki babamdın Zeki Çavuş’um.

Karda ayazlarda düştün yollara,
Sitem ettin durdun zorlu yıllara,
Deyişler sundun sen cümle kullara,
İyi ki babamdın Zeki Çavuş’um.

Türkü duysam hemen düşersin dile,
İğde kokusuyla dönersin yele,
Hasretin sinemi yakıyor yine,
İyi ki babamdın Zeki Çavuş’um.

Çınar idin evin ulu başında,
Çekip gittin daha elli yedinde,
Adın yankılanır gurbet taşında,
İyi ki babamdın Zeki Çavuş’um.

Göçtün gittin lakin silinmez izin,
Yüreğimde saklı sıcak nefesin,
Dinmez bu feryadım, bitmez bu sızım,
Kalemsiz Şair der: Zeki Çavuş’um.