İkrarım Şiiri - Sadık Kocabaş

:İKRARIM:
Mertlik hırkasını giydim özüme,
Namert mil çekemez ferli gözüme.
Ezelden bağlıyım Hak’kın sözüne,
Közde yanar sönmez, benim ikrarım.

Ömür bir kervandır, yükü hep efkâr,
Felek dilsiz olmuş, serde bin ah var.
Önüm uçurum olsa, dünya gelse dar,
Yine de ser vermez, benim ikrarım.

Zamanın çarkında öğündüm bittim,
Mürşidin izinde gurbete gittim.
Gençliği rüzgâra ben mi yem ettim?
Gözde feri sönmez, benim ikrarım.

Gönül bir dergâhtır, aşk ise çile,
Düşürmem sırrımı tek bir dile.
Bağrımda bin yara, dert dolsa bile,
Diz çökmez sahrada, benim ikrarım.

Ayrılık suruyla yıkıldı hanem,
Kavuşmak mahşerde, kalmadı tanem.
Kurudu dallarım, soldu bu canem,
Toprağa sırdaşmış, benim ikrarım.

Cihanın yükünü sırtıma vursan,
Kalemsiz Şair’im, ölürüm dursan.
Kaderin önünde sual mi sorsan?
Alnıma yazılmış, benim ikrarım.