ÖLMEDEN EVVEL ÖLMEK
Gönül pasın silsen nura boyansan
Nefsin sarayını yıkıp dayansan
Uykudan uyanıp Hakka inansan
Gördüğün rüyalar biter bilesin
Viran eylediğin gönül hanesi,
Yıkılsın, dökülsün; tarumar olsun.
Madem hor görüldü aşkın galesi;
Baharlar kapansın, hep kışlar olsun.
Şerbet sandığın o acı zehirler,
ÖMÜR DEFTERİ
Elli altı yıldır yalan dünyada
Eğilmedim bükülmedim bilesin
Geçti bunca ömür sanki rüyada
Yıkılmadım dökülmedim bilesin
ÖNDERİN İZİ (Ali ve Atatürk)
Çıkmaz sokaklarda yönünü şaşırma,
Atatürk’ün yolu, Ali’nin yoludur.
Özünü yabancı kaba taşırma,
Gazi’nin ilhamı, Hünkâr’ın koludur.
ON DOKUZ MAYIS MEŞALESİ
İstanbul yasta yâd her köşe zindan,
Bandırma Gemisi kalktı limandan.
Dalgalar hırçındı geçtik tufandan,
İnançla hürriyet harı yakıldı.
Hakk’ın divanına durulur candan,
On iki hizmetle açılır meydan.
Mürşit rehber olup geçer bu yoldan,
Özünü dâr ile tartmaya geldik.
Çerağlar yanınca nurlar saçılır,
On İki İmam Aşkına
Hak yoluna verdik biz canımızı,
Gönül tarlasında bulduk özümüzü,
Sakınırız şerden her bir sözümüzü,
Mervan’ın soyunda yezitlik varmış.
ORADASIN SEN
Baktığım her yerde, görünmez yüzün,
Daldığım her yerde, bellidir izin.
Gönül gözümdeki, o sönmez közün,
Nereye baksam da, oradasın sen.
İnsanlık:
Sormayın nereli olduğumu bana,
Bir sızı duyarsan oralıyım ben.
Dert düşerse eğer can olan cana,
Nereniz ağrırsa oralıyım ben.
Oralıyım ben
Sormayın nereli olduğumu bana,
Bir sızı duyarsan oralıyım ben.
Dert düşerse eğer can olan cana,
Nereniz ağrırsa oralıyım ben.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!