ÖZÜME SİTEM:
Kıyamet kopsa da vücut şehrimde,
Asıl sır gizlidir sabır nehrimde.
Boğulmam beyhude dünya zehrinde,
Ummanı bırakıp damla mı ettin?
Özün Aynası
Senin cennet dediğin, bir pazar yeri,
Dürüstlükten uzaktır, kalbinin kiri.
Huri, köşk diyerek, kandırırsın da,
Aşk ehli yutar mı, böyle bir seri?
ÖZÜNDEKİ GURBET
Susmak iyileştirmez, içten içe çürütür,
Dilsiz kalan her acı, ruhu nâra yürütür.
Yaranın merhemi yok, sızısını sen duyarsın,
Sessizlik deryasında, umudunu kurutur.
ÖZÜN FERYADI
Aslanın mülküne, çakallar girmez,
Asil olan kanı, bozana lanet!
Gözü kör olanlar, gerçeği görmez,
Kendi öz yurduna, azana lanet!
ÖZÜN SIRRI: KADIN
Güneşin eşidir, nuruyla parlar
Toprağın koynunda, /bereketi var
Karanlık geceyi, gündüze bağlar (
Kadınsız bu cihan, sönmeye mahkûm.
ÖZÜNÜ SEYREYLE:
Fani olan dünya, kime kalmıştır?
Niceleri geldi, bak sarhoş gider.
Hakikat mülküne, kim dalmıştır?
Kimi kâr eyleyip, kimi tuş gider.
Pancar ve Akasya Sokak
Bu gün kalemimi alıp çağlatacağım,
Turhal’lı eski dostları ağlatacağım.
Kanayan yaraya parmak basacağım,
Acep sesimizi duyan olur mu?
PAZARDA MAYIN VAR
Pazarda tezgahlar sanki bir mayın,
Alın teri beleş, devran pek zalım,
Etiket alevli, yanıyor canım,
Cüzdanın içinde köz var efendim.
Pazar pazar
Geziyorum bu ara...
Hangi çığırtkan tezgâhtarın
Kulak tırmalayıcı sesinde
PERİŞAN OLDUK
Sorsan gardaş halim, yamandır yaman
Zeki Deden gitti, çöktü bir duman
İki bin yılında, durunca zaman
Ocağımız söndü, dirlik perişan.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!