Sabri Servetoğlu Şiirleri - Şair Sabri S ...

Gece, pencereye adını yazıyor buğuyla.
Ben silmeye kıyamıyorum.
Yakamozlar da göç etti lüferlerle;
Ne kadar küçük olsa da yüreğin
Bazı harfler, insanın kalbinde büyür.

Bana öyle bakma.

İnsan bazı bakışlarda
kendi geçmişini unutur,
bazı gözlerde
yıllardır kapalı duran bir kapı açılır.

Seni
sıska bir gölge gibi gördüm
Üsküdar akşamının kirli camında
bir adamla yürüyordun
ben geç kaldım
her şeye geç kalan adamlar gibi

Ayrıldığımız yer
Çamlıca tepesi
Biliyorum...
Yakınlarda, bir yerlerdesin
Ya ben....
Belki de unutmuşsundur

Bir geceydi… gökler sustu, yer kesildi nefes,
Ufuklara mühür vurdu kanla yoğrulan heves.
Dağlar dilsiz, deniz mahzun, rüzgâr bile çekingen,
Lâkin iman şahlanmıştı, sığmaz idi bedenden.

Bir millet ki küllerinden doğar ateş içinde,

Sis çökmüş ufukta, sükût bekliyor,
Dağ taş tekbir ile Hakk'ı anıyor.
Her damla kanıyla vatan diriliyor,
İmanla yürüyen asla eğilmez.

Boğaz'a dayansa çelikten ordular,

Rüzgar susmuş, ayrılık var, sisli havada
Çanakkale Savaşında, ALLAH'U EKBER narada
Gökyüzü kızıl kıyamet, her yer mahşer burada
Şehitler ölmez, vatan bölünmez, her koşulda
Çanakkale savaşında savaş gemileri boğazda
Bu vatan uğruna ölmek Mehmetçiğe yakışır

Sevdâ-yı yâr alır beni her subh-ı nûra dek,
Gönlüm sürüklenir o cemâlin huzûruna dek.

Mâh geceye zînet olur, ben sana ey dil-rübâ,
Şem'-i şebistân bile üşür firkatinle dâimâ.

sultanım, yarim
Bir daha...
Aşık olmak, kolay mı?
Kırmızı elmaya
Kırmızı güle
Bir ıslak mendile

Gidiyorsun…
Ve ben, kendime çivilenmiş bir yoklukta,
Bir taş gibi ağır, bir susuş gibi çıplak kalıyorum.

Başlangıç çizgisine dönen yolumda