Bir Sözün İçinde Şiiri - Sabri Servetoğlu

**Bir Sözün İçinde**

Bir sözün olsun,
ben o sözün içinde yaşayım.

Kalbime artık kimse uğramasın;
çünkü bazı kapılar
yalnızca tek bir kişiyi bekler.

Beklemek, saatlerle ölçülmez.
Sen gelmeyince
takvimler bile beni unutur.

"Dudakların çatlamış," dedin.
Oysa ben,
susuzluğumu senden saklıyordum.
İnsan bazen bir bakışın kıyısında
kendi ömrünü unutur.

Gözlerine bakınca
adımı eksik söylüyorum.
Kendimi kaybediyorum.

Kaybettiğim sadece ben olsam iyi.
Seni kaybetmekten korkuyorum.

Beni bana bırakma;
çünkü insan,
en çok kendinde kaybolur.

Şimdi söyle…
Tozlu rafların arasından mı çıktın,
yoksa yıllardır dokunulmayan
şu pas tutmuş kalbime
ellerini sürmeye mi geldin?

Bir söz ver bana.
Ben de sana bir sessizlik vereyim.

Kimsenin duymadığı,
yalnızca ikimizin bildiği;
bir kalp kadar küçük,
bir ömür kadar uzun
bir sessizlik olsun.

Ve o sessizliğin içinde
çocuklar oynasın.