Ah Yalan Ah Yılan Şiiri - Sabri Servetoğlu

Ah, resmini kalbime kazıyan aşk,
Sevdan bana kurulmuş tuzak.
Aşkın sınırını bilmeyen kaçak,
Sana sırılsıklam aşık bu yürek.

Bu aşk neden hep yabancı?
"Seni seviyorum" deme, yalancı.
Sen yolcu, ben hancı,
Ah yalan, ah yabancı.

Güneşim battı ufuklara,
Doğar mı yarın aydınlık?
Nemli duvar, soğuk odalar,
İçimde büyür ayrılık.

Bir tutabilsem yüreğini,
Sımsıkı, incitmeden...
Bir sevebilsen sen de beni,
Kanatmadan, gitmeden...

Ah yalan, ah yılan,
Bırakma beni bu ayazda.
Sen başkasına bakınca,
Eksiliyorum biraz daha.

Ah yalan, ah yılan,
Yoruldu artık yüreğim.
Beni bıraktığın yerde,
Hâlâ gülüşünü çizerim.

Yeter, bu kaçıncı bahar?
Bu kaçıncı Nisan yağmuru?
Bu kaçıncı uykusuz gece,
İçimde büyüyen bir hece.

Aşkın hep bir bilmece

"Sevmem." dediğin sevdalar,
Aklımı alıp götürür.
Dilin hep yalan söyler,
Kalbin bana da mı yabancı?

Kara mavi gökyüzünde,
Ayaz vurur deli Şubat.
Aynı sokak, aynı sessizlik,
Sensiz geçmiyor tek bir saat.

Ağzını açmış bir yılan,
Pusu kurmuş tüm anılar.
Yüreğime zehir akar,
Adını fısıldar rüzgâr.

Ne kadar kaçsam senden,
İzlerin peşimden gelir.
Bir tebessümün uğruna,
Ömrüm yeniden tükenir.

Ah yalan, ah yılan,
Bırakma beni bu ayazda.
Sen başkasına bakınca,
Eksiliyorum biraz daha.

Ah yalan, ah yılan,
Duysan içimdeki sesi...
Beni bıraktığın yerde,
Hâlâ gülüşünü çizerim.

Ah yalan, ah yılan,
Adını söyler dağlar taşlar.
Aşk bittiği yerden başlar,
Dönmesen de içim seni saklar.
Sen dönmesen bile bana,
Seni sever bu yaralar...