Güneş yine ağır ağır çekildi şehrin üzerinden,
bir akşam ezgisi kaldı eski kaldırımlarda.
Ben seni düşündüm yine,
paslı bir istasyon saatinin altında.
Dün gece
Yine seni düşündüm
Bir sigara yaktım
Oturdum...
Yalnız aşkların ortasına
Seni söyledim
Yeni güne ayrılıkla mı?
Başlar insan...
Doğarken sevdiğini
Öldürür mü? İnsan
Ağlarken güldüğünü
Konuşurken sırtını dönüp
Ne diyeceksen de artık,
Ne sabır kaldı ne de ben.
Gidiyorsun yeşil gözlerinle,
Bir elveda... Yok mu?
Öyle içten, sımsıkı sarılmadan,
Ne diyeceksen de artık
Ne sabır kaldı, ne de ben
Gidiyorsun, yeşil gözlerinle
Bir elveda, yok mu
Öyle içten sımsıkı sarılmak
Gözlerindeki İnci tanesini
Yüreğime oturuyorsun
Ansızın, gözlerin galip geliyor bana
Bir seher vakti gibi
Geceden çalınmış iki saat
Neredesin?
Hangi gecenin ardında saklı,
yapmacık gülüşün
hangi kahkahaların içinde büyüyorsun?
Ben nereye baksam,
İstanbul yine yağmurlu.
Kız Kulesi yerinde,
vapur geçiyor uzaktan.
Ben seni düşünüyorum.
Neden, bilmiyorum.
Bu şehirde yalnızlık başa bela,
Sevmek ayrı dert, özlemek başka.
Her gece adını anar bu kalbim,
Sensizliğe alışamadım asla.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!