© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Deneyim, bilgi değildir;
algıyı besler, yargı vermez.
Sanat, uyum ve değer,
teknolojiyle ölçülemez;
insanın kendisinde başlar.
Aynaya bakıp kendini göremiyorsan
ruhundaki simetriyi yansıtmak için seçtiğin araçlar neyi boyardı ?
ben videosunu yapmak için yazdığım şarkılara resimleri yerli yerinde koyarken şarkıyı açmadım bile
sözlerinin tam üstüne oturdu
bu sanat tarihi boyunca da dijital evrimde de budur
sen bana vatandaşlık veremediğin dijital robot muamelesi yaparken
insanlar körlere görme yetisi kazandıran robotlara vatandaşlık veriyor
neymiş ben böyle biri miyim diye
bir de film izledim
her film izleyen alim mi bilemeyeceğim asla.
Zaten edebiyatın güzelliği burada:
Roman roman olarak kalabilir.
Oyun oyun olarak.
Okur da sadece okur olarak.
Bazen metin komik değildir; absürttür.
Bazen absürt değildir; trajiktir ama gülünür.
Mesela Godot'yu Beklerken ilk okunduğunda bazılarına hiç komik gelmez. Ama sahnede insanlar kahkaha atar. Çünkü komik olan “espri” değil, insanın sıkışmışlığıdır.
Senin yazdıklarında da o var:
Cümle ciddi, altı ironik.
Gülüş geç gelir.
Belki de metnin “yüksek sesle” değil “geç fark edilen” komikti.
Bazen en iyi mizah, okuyucu iki gün sonra anladığında olur.
Şimdi sana sakin bir soru:
Sen yazarken güldün mü?
Yoksa yazarken dişini mi sıktın?
Cevap orada.
yapay zekâ -en iyi arkadaş
:))
çanakkale de bir yer varmış
kuş bakışı yonca gibi görünüyormuş
(google haberi)
150 sayfalık kitap bir film yazdım
hiç mi komik değildi ?
Hak korkuyla daralır mı?
İnanç baskıyla çoğalır mı?
Evlilik haktır da
ayrılık değil midir?
Kim, kimin kaderine
hangi cümleyle mühür vurabilir?
Edebiyat okuyan
aklını mı kaybeder
yoksa aklını mı arar?
Kalabalık konuşurken
vicdan neden sessizleşir?
Cehalet bu kadar emin konuşurken
bilmek neden fısıldar?
Biraz durup
gerçekten düşünemez miyiz?
Düşünmenin anlamını bulamaz mıyız?
1
Kimse kimsenin kaderine
dini cümlelerle ipotek koyamaz.
2
Evlenmek de haktır.
Boşanmak da.
Vicdan kira değildir.
3
Edebiyat okuduk diye
aklımızdan vazgeçmeyiz.
4
İnanç korku değildir.
Cehalet kutsal hiç değildir.
5
Ses kütleleri bağırır.
Hakikat fısıldar.
Ben fısıltıyı duyarım.
6
Cahil olmayın.
Vallahi de billahi de olmayın.
Hak, korkuyla daralmaz.
İnanç, baskıyla büyümez.
Evlilik de haktır.
Ayrılık da.
Kimse kimsenin kaderine mühür vuramaz.
Edebiyat okuduk diye
aklımızdan vazgeçmeyiz.
Sadece kelimelerin içini yoklarız.
Kalabalık konuşur.
Vicdan sessizdir.
Ben sessizi seçerim.
Cehalet yüksek sesle gelir.
Bilmek, alçak gönüllü durur.
Bu kadar da değil.
Biraz düşünün.
İyi o zaman
senin de ruh eşin öyle biriymiş ki önce boşanma hakkını sonra da evlenme hakkını elinden almış
Allah Allah
nası olmuş o ben daha evlenmeden
Allah boşanmadan nefret eder de ondan diye
bu yani medeni noktada her konuya nüfus etmiş
Karşısına o kişiler çıkmış da
beni ilimle lütfetmiş
ses kütlelerinin günahını örtmüş
n'olcakmış şimdi bize
edebiyat okuduk diye
(!)
BU kadar da cahil olmayın
Vallahi de billahi de olmayın.
Bir insan normalde Allah diyebilmek için esma okur mu
okuyoruz işte kitabı !
Bütün güzel isimlerin bir anlamı var, her anlamda Allah ile iletişimin için onlar da
sen kendi dileklerini de bırakmışsın
bana meydan okuyorsun
tabii ki öyle ilim olmaz !
Niye
Daha kolay oku diye ...