Aziz Aziz dendiği zaman menfeze doğru süzülür ruhum Yollar çiçeklenir, Avatar olurum Bir anlatsam yandığımı, bir duyursam çığlıklarımı ,,Eski tapınakların, köhne barınaklarında asırlardır yalnızım" Damarlarımda kanım kalmadı Seziyorum, gidiyorum Aziz Ama gitmeden dökeyim çığlıklarımı İçimse paramparça Ben bu kadar zulme layık mıydım?
Sana orkideli şehrin turuncu gün batımlarından sesleniyorum. Gelincik bahçelerini hatırlattı ağız dolusu gülüşün. Eskimeyen bir çocuk elimden tutuyor şimdi. İnsan yüzü, güneşten daha nasıl güzel doğar bir gülüş içinde…
Aziz
Aziz dendiği zaman menfeze doğru süzülür ruhum
Yollar çiçeklenir, Avatar olurum
Bir anlatsam yandığımı, bir duyursam çığlıklarımı
,,Eski tapınakların, köhne barınaklarında asırlardır yalnızım"
Damarlarımda kanım kalmadı
Seziyorum, gidiyorum Aziz
Ama gitmeden dökeyim çığlıklarımı
İçimse paramparça
Ben bu kadar zulme layık mıydım?
Sana orkideli şehrin turuncu gün batımlarından sesleniyorum.
Gelincik bahçelerini hatırlattı ağız dolusu gülüşün.
Eskimeyen bir çocuk elimden tutuyor şimdi.
İnsan yüzü, güneşten daha nasıl güzel doğar bir gülüş içinde…
Sen mesela,
unutulmamakla meşgulsün…
( kelâmnetra: kelâm: söz, netra: sanskritçe’de göz , sözün gözü, ya da sözle gören anlamında )
şiir, bir bilgi değil...
bir iç sezi, bir duyum,
bir gece yarısı
göğsüne düşen kelime,
öğrenilmez
dokunulur,
durulur,
üstüne eğilinir.
kalbini alır avuçlarına,
bir nehir gibi okşar seni,
ya kıyısında susarsın
ya da akarsın içinde.
şiiri özümse,
hislerini dinle,
çünkü bazı dizeler,
kaderinin yönünü değiştiren
gizli kapılara açılmakta.
ve sen...
meşgul ol onunla,
tıpkı yağmurun cama düşüşü gibi,
doğal, zarif ve derinden.
kalbimle, Huri
gerçeğin dili, hayallerin sesini kısıyor.
böyle arkasına bile bakmadan gidenler var ya,
onlar acının çekirdeği gibi kalıyor boğazımda....Huri Çalışkan
susmak da bir dil…
ama en çok da içi konuşanlar anlar.
~Huri
efsane Jordan...
Jordan der ki;
hiçbir zaman şut atmadan önce negatif bir düşünceyi aklıma getirmem.
çünkü negatif sonuç benim işim değil.
Gibran da şöyle ekliyor;
üzüntülerimizi ve sevinçlerimizi,
daha onları yaşamadan seçeriz.
Michael Jordan rasyonelin sesi,
Khalil Gibran sezginin…
ikisi de aynı kapıyı aralıyor bizlere,
yaşam, içten yapılan bir seçim, düşünce, duygu ve niyet ile...
ve çoğu zaman kader,
sadece o ilk düşünceyle başlayan sahnenin mimarı.
kalbimle, Huri.
gecenin istasyonu yok
ve...gökyüzü bir tren, vagonlarında yıldızlar uyuyor...
belki de gerçek dediğimiz şey,
ortaklaşa gördüğümüz uzun bir rüyadır.
bir yıldız kaydığında dilek tutuyoruz…
peki ya o yıldız, kendi sessizliğinde ne diliyor?