Murat Özgören Şiirleri - Şair Murat Özgören

Bir çay demle can suyundan.
Bir türkü söyle efkârlı olsun.
Biraz sohbet dosttan düşmandan
Birde bakış yüreğime dokunsun.
Öyle bir bak ki gözlerimin içine
Dilim lal olsun nutkum tutulsun

Şaşmaya görsün pusula
Dönmeye görsün göz
Hiddeti düşman başına
Ne güç kalır ne güçsüz..

Ateş sarmaya görsün çam

Sırtını
geçmişe yaslamış bekliyordu gelmesini geleceğin.
Şu anı öemsediğinden midir?
yoksa yüzünü çevirdiğini mi bekliyor işte o muamma.
Yorgun gözleri denizin yakamozuna dalmış
çehresi mutlu, mutsuz bir çelişki arasında.

Sanki bir yanım boş gibi
eksikmiyim neyim kendime
Gelsen diyorum hadi
Tam etsen beni kendimle
Bilirsin aşkta beceriksizim
Gel demeye takatsiz dilim

Bağdaş kurmuş hayat karşımda
Sesinde ne feryat ne figan
Yanık bir türkü dolamış diline
Ne söz umurunda ne makam.

Herkes sussun sıra bende diyor,

TOPRAK
Kimler geldi geçti şu yeryüzünden.
Kimler benim dedi de sedası kalmadı.
Nefsine meyledip aldanma gönül!
Ne baba yiğitler aldı da toprak doymadı.
Layıkıyla yaşa sana bahşedilen hayatı

Ben Türkoğlu türküm.
Asrı zamana cesaret yazılmış adım.
Boyunduruk bilmem zelve kırarım.
Soğan ekmeğe talim der,
Yine de özgürlüğe koşarım.
Mazlumla dertlenir, ağlarım.

Uçun kuşlar uçun
Boyayın göğü maviye
Güneşi daha sarı yapın
Bulutu daha beyaz ve
Uçun
Hiç olmadığınız kadar özgür

Aklıma her geldiğinde sızlıyor burnum
Bende ne kadarda güzel görünüyordun
Seninle el olmak ister miyim sanıyorsun
Kader böyle imiş elden birşey gelmedi ki

Heyecanını kaybetmek ister mi hiç insan

Bir dünya sandım, bir rüya çıktı,
Meğer her şey uykudaymış.
Doğdu, ağladı; öldü, ağlattı insan,
Meğer her şey koca bir yalanmış.

Sen sen ol, meyletme nefsin malına,