Murat Özgören Şiirleri - Şair Murat Özgören

Neden kötüler iyileri bulur hep
merhametsizler merhametliyi
Neden çirkinler güzeli
zalimler yufka yürekliyi

Neden savaşlar barışlarda olur

İnsanlıktan çıkmış,
şahide ne hacet?
Hayvan görse öte durur, hayvanada eziyet.
Nefes alan canlı desen, temiz havaya yazık
Renk yakışmaz kimine, vermeye ne niyet.
Ne can bilir ne canlı,

Diyorlar ki;
Hep hüznü yazıyorsun.
Hep, acı ve gözyaşı var mürekkebinde.
Ne yapayım?
Mutluluk geldi de biz mi buyur etmedik içeriye.
Biz mi sevinç nidaları atıp,

Mevla'dır sevdamız oğul.
Peygamberdir yoluna baş koyduğumuz.
İnsandır baş tacımız oğul,
Diline, dinine bakmadan saygı duyduğumuz.
Atadır saydığımız oğul.
Büyüğü büyük bilmektir edebimiz, hayamız.

Korkma
Yüzünü dönme yüzüme
Hangi hırsız çaldı seni
Hangi gece kapını bana arkadan kapattı
Madem el olmayı bu kadar istiyordun
Git dedin de ben gitmedim mi

Oy
oy benim dertlilerle dertlenen başım,
oy benim mutsuzlarla ağlayan göz yaşım.
Kendin düşünmezmisin bir gün olsun?
Oy benim çamurdaki altın taşım.

Doğmadığımı sanma külümden.
Oysa ben,
söndüğüm kadar soğudum,
Soğuduğum kadar güç aldım kendimden.
Sanma sürülmedi tarlam
ve

Hayat, oyun içinde bir oyun;
Başrolde daima insan.
Bazen dost yüzüyle çıkar karşına,
Bazen de en sinsi düşman.

Rolü biten çekilir usulca kenara,

Yazmak için yazmaz şair
Duymak için konuşmaz
Ya yaşadıkları ağır gelir
Ya kalemini susturamaz.
İçi buruktur her vakit
Mutluluktan pek anlamaz

Soğuğunda sıcaktım oysa ben
Yanında bir başka
Çölünde sarmaş dolaş kum
Özgür bir balıktım okyanusunda.
Kutsaldım nefesinde
Gamzende bir damla