Murat Özgören Şiirleri - Şair Murat Özgören

Gökyüzü yere inmiş,
Yıldızlar ayaklarımın dibinde.
Yanlış anlamayın beni,
Gördüklerim;
önümdeki su birikintisinde.
Ermiş değilim haşa,

Sana saklı sırlar biriktirdim,
El değmemiş bir yürekte.
Kalbi serçe, pıt pıt eder;
Üflesen ürkecek sessizce.

Nakış nakış bakışlar biriktirdim,

Kimsen kalmazsa,
Kimsem kalmaz.
Beni ben diye düşünme;
Sensiz ben nefes almaz.

Her şey bildiğimiz kadar,

İmkansızlık benim adım.
Olmaz dediklerine dikkat et!
Oluverir,
doluveririm olmazına
sonra sen bile dersin şaşkınım.

Durun
Dinleyin beni
Hükmüm herkesedir...

Dünya dönmez bensiz
Gün doğmaz gece bitmez

Bilmem nereye sürsem,
gönül değneğimi üzerine binip.
Nereye sürsem,
tekerlerini çam kabuğundan yaptığım iki tekerli arabamı.
Uçurtmamın ipini ne kadar salsam göğe.
Nereye koysam ilkbaharda topladığım papatyamı.

Hiç kimse bilmeyecek Senliğimi,
Sana varan ayak seslerimi.
Sende atan kalbimi,
Dolan yüreğimi,
Hiç kimse bilmeyecek seni sevdiğimi.
Bozkırlara çıkacağım ilkbaharla.

Bilmiyorum!
Zihnimdeki bir sürü deli sorulara bir kelimelik cevabım bu.
Her günüm;
bir sonraki günün daha iyi olma temennisi,
Ömrüm çok üzülürsen, çok sevinirsin ikilemiyle geçiyor.
Yaş kırk beş olmuş,

Hayata iki kelam bırakabilmeli insan.
Bir fikri,
bir duruşu olmalı…
Korkak değil, cesur olmalı her şeyden önce.
Sesinden çok sözü dünyada yankılanmalı.

Dara düştü canım dara,
Küstüm artık her yalana.
Sen de bırakıp da gitme,
Aldanırım boş dünyaya.

Gönül yorgun, yürek suskun,