Kalem kâğıtta güzel
Harfler sevgiliye hitapta
Yazıya ruh katana bak sen
Şair şiirde yazar kitapta.
Yeşil tabiatta güzel
Kendini ateşe bularsın bazen
Közünden duman çıkmasın dersin
Külünü okyanuslara serper
Zerreni kimse bulamasın istersin
Bulutun su vermesin dilersin
Gökyüzü yere inmiş,
Yıldızlar ayaklarımın dibinde.
Yanlış anlamayın beni,
Gördüklerim;
önümdeki su birikintisinde.
Ermiş değilim haşa,
İmkansızlık benim adım.
Olmaz dediklerine dikkat et!
Oluverir,
doluveririm olmazına
sonra sen bile dersin şaşkınım.
Durun
Dinleyin beni
Hükmüm herkesedir...
Dünya dönmez bensiz
Gün doğmaz gece bitmez
Bilmem nereye sürsem,
gönül değneğimi üzerine binip.
Nereye sürsem,
tekerlerini çam kabuğundan yaptığım iki tekerli arabamı.
Uçurtmamın ipini ne kadar salsam göğe.
Nereye koysam ilkbaharda topladığım papatyamı.
Hiç kimse bilmeyecek Senliğimi,
Sana varan ayak seslerimi.
Sende atan kalbimi,
Dolan yüreğimi,
Hiç kimse bilmeyecek seni sevdiğimi.
Bozkırlara çıkacağım ilkbaharla.
Bilmiyorum!
Zihnimdeki bir sürü deli sorulara bir kelimelik cevabım bu.
Her günüm;
bir sonraki günün daha iyi olma temennisi,
Ömrüm çok üzülürsen, çok sevinirsin ikilemiyle geçiyor.
Yaş kırk beş olmuş,
Biri olmalı hayatında.
Biri;
kırk yıldır tanıyormuşcasına ilk anında.
Yüreğin yüreğinde atmalı.
ve
kelimeleri aynı cümleler kurmada.
Islak yürekler bıraktım ardımda
Ne sevdalar eskittim seni bulana dek
Ne güz yandım
ne kış dondum soğukta
Bir sana ben geldim diyene dek.




-
Murat Özgören
-
Murat Özgören
-
Murat Özgören
Tüm YorumlarBir derdinizi paylaştığınızda
Asıl sen benim ne yaşadığımı biliyormusun diyerek sizinle sorun yarıştıranlara,
Olayları gözünün içine soksanız dahi
Yörüngesini başka yöne baktıranlara,
İyi gününüzde
Kötü gününüzde yanınızda olmayanlara
Hatta kendi iyi ve kötü hallerini ...
VEDA
Bir bir vedalaşıyorum.
Sanmayın;
Yatlarımla,katlarımla ya da çocuklarımla olduğunu.
Benim gibi bir adamın sahip olduğu sınırlı objeler kastım.
Önce kırk yıldır beni bağrına basan; yatağımla, yorganımla ve yastığımla.
Sonra;
Günlük üç dört kez çay de ...
Şiir, kelimelerin birbiriyle dansı,
Şair ise onlara kalemiyle eşilk eden bir kavalyedir.
M.ÖZGÖREN