Murat Özgören Şiirleri - Şair Murat Özgören

Daha yazılmadı en güzel şiir.
Doğmadı en sarı güneş
parlamadı en beyaz ay.
ya da
akmadı en yeşil nehir.

Çakır gözleri ıslak,
Dedem ağladı ağlayacak.
Öyle bir oğlum deyişi vardı ki,
Sanki can evimi yakacak.

Belki görmem dedi sonra,

Deh yalan dünya deh!
Gidebildiğin yere kadar git dörtnala.
Artık sana kafa değil, alkış tutma zamanıdır.
Keyfini çıkar gece gündüz, yazın baharınla.

M.ÖZGÖREN

Dengi dengine çalar davul,
Ne bir eksik ne bir fazla.
Çubuk sağ elde, alttan vurur,
Sol el üstten vurur tokmak da.

Mağrurlanma zurna çalıp,

İnsan;
yarası yarasına denk geleni hisseder.
Aklı, aklına denk gelenle sohbet eder.
Gönlü, gönlüne denk gelenden ise uzaklaşır.
Çünkü iki denk gönül, birbirine ağır gelir…
M. ÖZGÖREN

Dönersen;
Sana hoş geldin demez bu sokak,
Görmezden gelir, kenara çekilir kaldırımlar.
Sokak kedileri dağılır etrafa,
Kendilerine kaçacak bir yer arar.

Öyle duruldum ki,
duruldum insanları tanımaktan.

Acılar çektim,
saçlarımı beyaza boyattım sınanmaktan.
Her beyaz telde

El bağlanır bel üstüne,
Bel bağlanır doğru söze.
Söz eğer yanlış çıkarsa,
Ne el kalır ne bel elde.

Hayat zaten iki zıt fikir,

İnsanlar;
kütleleri kadar yer kaplar,
düşleri kadar iz bırakır.

Gün gelir kütle yok olur,
fakat izleri kalır.

Duygular da can istiyor;
Ete kemiğe bürünecek.
Saçını tarayıp koku sürüp
En güzel elbiselerini giyecek.

Sokağa karışacak sessizce,