Murat Özgören Şiirleri - Şair Murat Özgören

Hoş geldin,
Baharı kıskandıran yeşil gözlü kadın.
Nice dağ başı kar altından,
Kardelensin güneşe el sallayan.
Umudun yakasında bir elin,
Diğer elin ellerime çok yakın.

Kapat gözlerini içimdeki çocuk.
Bırak düşlerin onun olsun.
O sevsin,
o gülsün.
Bırak sen yerine bir başkasını koysun.
Sen dünsün,

Yan yana iki çınar
Çağ açıp, çağ kapatmışlar
İki buruşuk el
hayata beraber kafa tutmuşlar
Yüzleri kırış kırış
saçları bembeyaz

Sükut eylemiş gökler, ay gecede küskün.
Sürgün yemiş iki yıldız, yüzlerinde hüzün.
Savrulurlar bir o yana bir bu yana bulutlar
Neşeden yoksun, hatta ağlamaklı suratlar...

Bilse gözlerindeki parlağı, kapatırlarmı hiç

Suya,
mutlu bir çocuk resmi çizmek istiyorum.
Göğe dürüst bir adam,
toprağa olgun bir ihtiyar.
Her ne yaşamışsa doğumdan, ölüme
Öyle mutlu, öyle bahtiyar.

Küçükken
babamın tesbihinin imamesi andırırdı imamı
Biraz büyüdüm bu ezan oldu
Sonra selaydı
En son hatırladığımda imam,
hepimizden sonra babamın mezarının başında kalandı.

Haykırır tabiat.
Fışkırır nimetler topraktan.
Ve gök ağlar.
Yaşı su olur bağırlara.
Bir kelebek.
Birgün ömre sığdırır her şeyini.

Dün sabah yatağımdan,
uzun zamandır hiç olmadığım kadar mutlu kalktım gündüze.
Anladım ki;
muhtaçlığım hoş bir yüze imiş, koyu bir sohbete.
Rüyamda,
daha önce hiç tanımadığım, görmediğim biri.

İstanbul sisli,
İstanbul uykulu bu gece.
Yarı aygın,
yarı baygın sanki.
Çeyrek açık kirpikleri
göz kırpıyor sadece.

Ne güzel bir gün.
Güneş pırıl pırıl çıkıyor ufukta.
Vira bismillah deyip çıkıyoruz yollara.
İşimize,
Aşımıza,
Kısmetimizi aramaya.