Murat Özgören Şiirleri - Şair Murat Özgören

Yüreği yüreğine değmeli can.
Sevincini varsın yalnız yaşasın,
Kederiyle kederlenmeli.
Güvenmeli hissettiğine insan.
Aldırış etmemeli ölüme bile.
Azrail’e ben buradayım diyebilmeli.

Şiir tadında yazmak seni.
Kara kalemi her eline alışta duyduğun heyecanı duymak seni yazarken.
Her satırda geri dönüp bir daha okumak
Ve anlamını daha iyi kavramak beyaz sayfada yazan cümleni.
Yağmur tadında sevmek seni.
Heran özlemek susuz topraklar gibi.

İki kaşık çorba bir dilim ekmek
Sağlık ile derin bir nefes çekmek
Bırak dünya tamahsızların olsun
Cennet olur dünya eğer biz istersek.

Güneşi sarı Ayı beyaz görürmüsün

Esmer bir hüzne bürünür yüzüm,
Aklıma sen gelince.
Kahve gözlerim köpürür,
Taştı taşacak cezvesinde.

Elim ayağım birbirine dolanır,

Ayaklarımı yere basıyorum.
Başımı yıldıza, vücudumu evrene.
Ne bir sitemim var,
Ne alıp vereceğim kimseye.
Bir başımayım.
Bir yaradanım var güvendiğim, teslim olduğum

Tek kişinin geçebileceği,
kıvrım kıvrım cılga bir yoldayım,
dağlar arası.
Daha önce geçen
insan ve hayvanların izleriyle oluşmuş.

Sırtına azığını sarmış çıkıyor çocuk
İki çörek, bir yumurta, bir domates
Önüne saldıkları kara sığırlar çok
Yaklaşık yirmi beş hayvan çoluk çocuk.

Daha yaşı yedisinde okul çağında

Ağlayışını gizlemek için gülmeye çalışan çocuklar var bu dünyada
Yamalı elbisesini yırtık ayakkabılarını saklamaya uğraşan
soğukta titreyen bedenlerini ısıtmak için kovalamaca oynayan
ve
aç karınlarını doyurmak için gece yarılarını bekleyen çocuklar var bu dünyada
çöpte yemek artığı aramaya çıkan.

Ne güzeldi değil mi?
Ağaç yeşil, gök mavi, toprak kahverengi.
Tek derdimiz,
Çözmeye çalıştığımız alfabeydi.
Dünya bize o kadar küçüktü ki.
En büyük sevincimiz,

Sevda ben bilir,
Sevgi sen.
Saygı biz bilir,
Aşk-ı cümle alem...