Murat Özgören Şiirleri - Şair Murat Özgören

Adam genelde yalnızdır.
Çünkü muhataplarının aynı düşünce yapısına sahip olduğuna inanır
ve ona göre refleks gösterirler.
Halbuki karşısındakilerin ne böyle bir fikri nede buna eğilimi vardır.
Kırarlar.
Çünkü zekaları saf değildir.

Çok uzaktan geldim
Birdim bin oldum üzerinde
kaçma benden ıslan hadi
selam getirdim tomurcuk çiçeğine
Mor kanatlı kelebek getirdim sana
taze güneş, yağmur kokulu toprak

Toprağın nefesi gibisin yağmurdan sonra,
Çamurdan yükselen taze aş kokusu gibi.
İçin sabah ışığında kırılan cam,
Sanki avuçlarında eriyen çiy tanesi,

Rüzgâr sustu bak seni görünce;

Susamıştık
Çatlak dudaklarımız bir yudum suya hasret
gezegenin bütün kuru topraklarına kök salmıştık
Özlemimiz yağmuraydı
Duamız yaradana
Diğer bütün mahlukatı yok saymıştık.

Çağlayan her nehir, ağlayan birine benzer.
Her damlasında bir anı vardır,
her zerresinde bir acı.
Köpürür önüne çıkan kayalara çarptıkça,
kim bilir, belki de onun da acıyordur canı.

Anmak için değil, övmek için okunsaydı o anlamlı şiirler.
Hatır, gönül bilinseydi göçmeden önce.
Matem değil, ekin ekilseydi o güzelim mavi göğe.
Ekinler sararsaydı sonra; umut olurdu sarı tanecikler.
Telli duvaklı gelinler, beyaz atlara binip gidiyor.
Toprağa düşüyor sonra bir ustanın keskin kalemi.

Anne diyebilmek,
dışarıdan eve geldiğinde sana hoşgeldin diyen kadına.
Yada,
kasketli şapkasıyla ailenin en önünde yürüyen adama baba.
Tam olmak,
bir bütün olmak.

Kendimi yazıyorum zemine ter dökerek.
Su, toprak ve ben.
Çoban yıldızı karanlığa gözcü
Birde ay gecede türkü söyleten.
Zirvem Ağrı dağı
Ayazım Palandöken.

Uçurtmamın ipini kestiler anne.
Kuşlarımı havada vurdular.
Gök mavimi,
güneşimi karayla sıvadılar.
Özgürlüğüm anne özgürlüğüm.
Hayallerimi camsız odalara kapattılar

Hadi söyle bana
daha önce hiç kimseye söyleyemediğin sevgi sözcüklerini
Canım de
bitanem de
aşka dair he ne varsa bugüne kadar gönlünde biriktirdiğin
Dudaklarından her harf muhabbetle çıksın