Murat Özgören Şiirleri - Şair Murat Özgören

Ben seni hep sevdim.
Seveceğim için
doğdum, büyüdüm.
Sevdiğim için
yaşadım ve öldüm.
“İşte hepsi bu…”

Ne güzel bir gün.
Güneş pırıl pırıl çıkıyor ufukta.
Vira bismillah deyip çıkıyoruz yollara.
İşimize,
Aşımıza,
Kısmetimizi aramaya.

Hayatınızdaki her insan,
Yüreğinize hissettirdiği kadardır.

Kimi gecelerinize derin bir hüzün olur;
Kimi, sıcak bir huzurla dokunur size.

Merhaba ile tutuşan eller,
Elveda ile ayrılır sonra.
Ne kalır kalpte bir sıcaklık,
Ne de gönülde bir rıza.

Gelen, gitmek için gelmiş;

Kaç adam oldum bugüne kadar.
Kaç kışı bahara çevirdim
kaç yazı kışa?
Kaç kez şeker oldum çaya
Kaç kibrit sigaraya.
Kaç kış öldü bağrımda

Gökte ay hilâl.
Yağmuru aydınlatan bir tek sokak lambaları var.
Deniz sessiz, rıhtım boş.
Bir ben ıslanıyorum oturduğum bankta
Birde kendilerine bankı siper eden hayvanlar.
Kadıköy bir başka güzel ıslak.

Köşeli sokakların
Köşebaşı çöp kovalarında
Arardık ekmeğimizi.
Atılmış bir iki plastik şişe,
Birkaç kilo kullanılmış karton ısıtırdı yüreğimizi.

Oy bulut karabulut,
Yaşını akıtta git.
Yakma garip canını,
Zehrini dağıt da git.

Gölgen düştü bu yurda,

Kimseye lafım yok, bir kendimedir sitemim,
Dilim lâl olmuş artık, konuşur yalnız kalemim.
Kalabalık içinde bile eksilmez yalnızlığım,
Çoklukta bir yaşar, tek olmayı yeğlerim.

Sofram eksik değil, ocağım tüter hâlâ,

Bir yaradana sığınır kendin bilen
birde vicdanına.
Her gece düşünür dünü
ve düşler yarını içinden.
Bir dileği vardır hep
Mutlu olmak sonsuzlukta