Murat Özgören Şiirleri - Şair Murat Özgören

Hiç kimse;
beyninizi açıp içine bilgi,
yüreğinizi açıp içine sevgi ekemez.

Hiç kimse;
dilinize güzel sözler,

Sevgin kadar büyüksün
Aşkın kadar taze
Toprağın kadar bereketli
Suyun kadar şelale
Bildiğin kadar âlimsin
Sunduğun kadar cömert

Kimini hayat korkutur,
Kimini sevda.
Kimi doludizgin yaşar ömrünü,
Kimi hâlâ yaya.

Ardına bakmayan kimse yoktur.

Kimi;
gül değil dikeniyim.
Kokumu almaktan çok, canını acıtırsın.
Her içine çekmek istediğinde beni
boğazın düğümlenir,
nefes almakta zorlanırsın.

Öyle kolay değil,
gecenin bir yarısı uykundan uyandırılabilmek.
Kolay değil,
nefes almaya siyaha koşturabilmek.
Sonra sigara üstüne sigara.
Ciğerindeki tütüşünü,

Artık hayal kurmuyorum.
Gözlerimi kapatıp,
bir dağ evi düşlemiyorum örneğin.
Bir cephesi yeşil, diğeri maviye çalan.
Masamda mum ışığı, rakım ve sigaram.
Karşımda gürül gürül şöminesi yanan.

Ökçesine bastığı ayakkabıları
Öğle üzeri girdiği kahvehane kapısının menteşe gıcırtısında hayatı
Oynadığı tavlanın zarı
Ve iskambil kâğıdı
El eskiliğinde yapış yapış
İçtiği çay bardağı bile tam yıkanmamış

Zalim zulme kılıç çeker,
Mazlum Hakk’a arka gerer.
Dünya zalim olsa ne,
Bir mazlum hepsine yeter.

Zalim tüm güç bende sanır,

Küçük bir çocuk gibi medet ummak hayattan.

Ayva çilleri ıslak, dualar etmek semaya bakıp.

Sonra boyun bükmek sol yanına..

Satırlarıma başlamadan önce herkese selam,
Büyüklerimin ellerinden,
küçüklerimin gözlerinden öperim.
diye başlardı eskiden mektuplar.

Sonra isim isim