Murat Özgören Şiirleri - Şair Murat Özgören

Soğuğunda sıcaktım oysa ben
Yanında bir başka
Çölünde sarmaş dolaş kum
Özgür bir balıktım okyanusunda.
Kutsaldım nefesinde
Gamzende bir damla

Kendimi görüyorum ay ışığında
Bir yüzüm ak diğer yüzüm kara
Gece siyahını çekmiş üstüme
Yıldızlarını başıma salıyor sonra

Umutlarım sokak lambaları kadar sönük

Sevmenin ötesindeydi seninle olmak
Kalfalık yapmak gibiydi tütün işçilerine
Ya da amalelik çay bahçelerinde
Sonra
bardakta çay olmaktı
tütün kokmaktı nefeste.

Seninle anlam kazanıyor tüm şiirlerim
Bilmediğim kelimelerin manasını sende buluyorum
Dizelerim başıboşluğunu kenara bırakıyor seninle
Sıralanıyor bir biri ardına seni yazıyorum.
Uçsuz bucaksız ovalar toplanıyor avucumun içine
Hırçın volkanlar uysallaşıyor

Bazen
ben bile kahrını çekemem diyorum kendimin
Sonra
aklıma sen geliyorsun
Ve
gecenin bir yarısı hayatın içinden bakan ay parlağı gözlerin

Serseridir gönül laf dinlemez pek.
Kelebek sanır kendin, her çiçekte ayrı zevk.
Sabahtan akşama ömrü kısacık ancak,
Bilse uslanacak fakat kim söyleyecek.

Zevki sefa hoş tabi değmeyin keyfe.

Bir tutam gül yaprağı at toprağımın üstüne,
Buram buram koksun, erişsin ta özüme.
Biraz da su dök çatlamış mezarıma;
Yeniden buluşalım, canlanan gül filiziyle.

Gitti deme bana;

Kâh aç yaşadım, kâh tok;
Aş uzatanım olmadı.
Yüzüm hiç gülmez mi diye,
Bir Allah’ın kulu sormadı.

İyi oldum, çoğaldım;

Bir, ikisi yok bu işin,
Matematik dersi değil hayat.
Sıfırla sıfırı topla dersin,
İki der yüzüne bakarak.

Şaka yapmıyorum ne yazık,

Acelen ne dedi bir gün hayat
Dur hele iki laflarız.
Bir sigara yaktı kendi,
bir de bana uzattı.
İşte yakış, o yakış...