Hiç Kimse Şiiri - Murat Özgören

Hiç kimse;
Hiç kimsenin,
Hiçbir şeyi değildir aslında.

Sadece;
Yolları bilinçli ya da bilinçsizce kesişmiş
iki gölgedir dünya yolculuğunda.

Her birinin asıl yolculuğu kendinedir.
Birbirine bir şeyler katabiliyorlarsa, ne âlâ.

Biri bedeni besler,
Diğeri ruhu.

Biri yalnızlığı giderir,
Diğeri kalabalığın içinde
kendi iç boşluğunu fısıldar insana.

Biri çoğaltır,
Diğeri eksiltir.

Biri öğretir,
Diğeri silinmez izler bırakır
hafızanın kıyılarına.

Sonunda anlar insan:
Hiçbirimiz,
Hiç kimse için
bir sahiplik değiliz.

Sadece…
Birbirimizin yoluna
düşmüş yolcularız.
Bıraktığımız iz kadar,
yürüdüğümüz yol kadarız.
Ve yolculuğumuz…
Sandığımızdan da kısa.