İnsanlıktan Çıktım Şiiri - Murat Özgören

Artık insanlıktan çıktım,
Kendimden bile korkuyorum.
Gelmeyin üstüme, yazık bana,
Ben de bir anadan, bir babadan doğdum.

Beni de severek büyüttü ailem,
Ben de el bebek, gül bebektim.
Ne cevap vereceksiniz mahşerde?
Hakkı bildim, ben hakta boğuldum.

İşinize gelmedim hiçbirinizin,
Kötülüğünüze alet olmadım.
Hep uzak durdum fitne fesadınızdan,
Dedikodunuzu, kıskançlığınızı saymıyorum.

Lokmamı bölüştüm, aç bırakmadım,
Garibin alnını yerde hiç koymadım.
Harama helal, helale haram demedim,
Acı çektiğimden hiç bahsetmiyorum.

Kimseye kin tutmadım, düşman olmadım,
Bunca yaşadım, adam satmadım.
Ne yaptıysam vicdanımla yaptım,
İnsanlıktan çıktım ama insan satmıyorum.