Sînemde birikmiş şu elemler,
Kalbin beni ağlattığı anlar,
Rûhumda esen bâd-ı hazânlar.
Yalnız beni dinlerdi kalemler.
Hasret duyarak geçmişe her ân,
Kalbim bana benden yakınırdı.
Leylen uyanırken bütün ahzân,
Bir nâğme-yi aşk yankılanırdı.
Bîtâp düşen insandaki arzu,
Gönlümde seyâhat dolu mevzu.
Gitmek hani bir kuş gibi sessiz,
Gitmek hani eb’âda habersiz...
Bir gün beni şâyet ki sorarlar,
Ardımdaki eş’âra bakarlar,
Mahzûn deyü bir ismi okurlar,
Bir giryeyi, hâtem bırakırlar.
Kayıt Tarihi : 10.05.2026 18:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!