Nem-i Dîdem Şiiri - Gökhan Baş

Kalem yazmaz, kağıt dahi yırtılır oldu,
Gönül dediğin zaten hercümerc oldu,
Dimâğımdaki efkâr bir bir gider oldu,
Gözyaşlarım nedense ondan yana oldu.

Gitmekle kalmak arası bir yerdeyim,
Hasretim yoluna, muntazır bir hâldeyim,
Yüreğimin yandığı bir nârın içindeyim,
Ben buğzettiği adamın, ta kendisiyim.

Nisyân-ı yâr kolay mı bu kadar?
Bu zavallı her gece onu anar,
Ne yapsam nafile, bu gönül onu arar,
Gözyaşlarım nedense ondan yana akar.

Artık ne yüzüm vardır, yüzüne bakacak,
Ne sevgim vardır, kalbine dokunacak,
Ne de bir hatıra vardır, maziye bırakacak,
Yine de bu kalem hep "onu" yazacak,
Gözyaşlarım ondan yana akacak...