Ey toprağın örtüsü ipekten tüyler,
Siz ki tanırsınız o can yakan letâfeti,
Ey reng-i eşke boyanmış kızıl küller,
Siz ki hatırlatırsınız aşku muhabbeti.
Gözlerin, gözlerimde büyüyen parıltı,
Gözlerin, başkentidir gönül coğrafyamın,
Kırda açan çiçek, gökte yanan ışıltı,
Kül rengi bir sır bahçesidir Kaf Dağı'mın.
Siner gene rûhuma bir senli keder,
Sen ki çöllerimde gizli bir vahâsın.
Ben âvâre, meftûn, Mecnûn isem eğer,
Sen ki düşlerimde gezinen Leylâ'sın.
Yoruldum taşımaktan sırtımda kendimi,
Yapayalnız dolaşan şu kalbimde seni,
Bir şiir kalmış ki anlatmaya derdimi,
Bir vefânın gölgesinde saklanmış beni...
Kayıt Tarihi : 26.06.2026 03:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!