Gözyaşın kalbim akıttılar,
Şöyle bir uzaktan baktılar,
Bir güldürüp bir ağlattılar,
Dilimi kalbe bağlattılar.
Dünyada mihnet ne aşk imiş,
Ne hasret, ne ayrılık imiş,
Bana vefâ duyan eşk imiş.
Kalbimi zorla kanattılar.
Kapıyı çaldım da yoktu aş,
Ne eş ne dost ne de arkadaş,
Adım oldu hüzünle adaş,
Beni bir köşede kırdılar.
Eskimiştir, kalındır derim,
Alelâde görünür derim,
Derûnumda yatar kederim,
Beni tozlu kitap sandılar.
Dünya evi, bir büyük bostan,
Batar diken, nerde gülistan,
Bende mevsimler fasl-ı hazan,
Şu garip halim sormadılar.
Görseler göz önündekini,
Şu kelâmın özündekini,
Yazdım da gönülden geçeni,
Bakıp ona anlamadılar.
Kayıt Tarihi : 16.06.2026 19:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!